دیروز فیلمی دیدم در مورد امید اسم فیلم رستگاری در شئوشنگ دنیا به بدترین روش ممکن با شخصیت اول فیلم تا کرده بود ولی شخصیت اول فیلم در آخر با امید (و البته که تلاش) همه مشکلاتو تا کرد یه گوشه و رفت و زندگی خوب برای خودش رقم زد امید خیلی خوبه این روزا خدا رو حس می کنم تو زندگیم یه اتفاقاتی تو زندگیم افتاده که شبیه معجزست واقعا از خدا ممنون واقعا که " آینده امتداد حاله... " داره اتفاقات خوبی می افت

هر چی میره دایره ی ذهنت وسیع تر میشه و دید احساسیت کمتر میشه گفت عاقل تر میشی و به شکل وسیع تری دلت واسه گذشته تنگ میشه . . . دلم تنگ میشه واسه روزای خوش گذشته البته آینده و حال هم بدون خوشی نیست ولی گذشته یه چیز دیگه بوده روزایی که بزرگترین دغدغت این بوده که کار اشتباهی نکنی تا خانوادت ازت ناراحت بشن دوس دارم اتفاقای خوبتر تو زندگیم بیفته خیلی زود فعلا + نوشته شده در جمعه هفدهم شهریور ۱۳۹۶س

حداقل برای من اینطورهشب ساعت یازده در اتاقو می بندم و میرم تو رختِ خوابِ عمیقِ عمیقِ عمیقی که تمام دردها و البته آرزوهای آیندمو به یاد می یارم. گوش دردها کَر؛ برای من که لذت بخش شده، یعنی سعی کردم برام لذت بخش باشه. اینکه موقع خواب به دردهام فکر کنم و بعدش آرزوهامو به یاد بیارم و با خودم بگم که این دردها رو می کشم که فردای آرزوهام نزدیک تر بشه...(شاید با خودم میگم رسیدن به آرزوها این دردهارو جبر

زود میرم سر اصل مطلب... ولی این روزا هیچ امتحانی برام لذت بخش نیست چراکه میدونم و مطمئنم از اینکه دفعه ی بعد هم همین آش و همین کاسه حتی اگه به خودم بگم این تو بمیری ها از اون تو بمیری ها نیست... راستش رو بخواین خستم از وضع از راکت موندن از ساکت موندن از حرف بودن، مث کبک تو برف بودن از تمام کارهایی که باید انجام میدادم و ندادم ناراحتم خیلی اهمال کاریم از حد گذشته امروز راحت ترین و مزخرفترین امتحا